Eerst luisteren, dan pas zoeken
Jarenlang stond Sofie met veel plezier in het kapsalon. Ze hield van het contact met klanten, de afwisseling en de kleine gesprekjes tussendoor. Mensen ontvangen, hen op hun gemak stellen en ervoor zorgen dat ze tevreden weer buiten gingen: het paste bij haar.
Tot haar lichaam steeds duidelijker aangaf dat het niet meer ging.
Het lange rechtstaan en de fysieke belasting werden te zwaar. Sofie besefte dat ze haar job als kapster niet meer kon blijven uitoefenen. Maar wat dan?
“Ik had altijd als kapster gewerkt. Toen dat niet meer lukte, wist ik eigenlijk niet goed meer wat ik nog kon doen. Ik was mijn richting én een stuk van mijn zelfvertrouwen kwijt.”
Eerst luisteren, dan pas zoeken
Toen Sofie bij Job & Co terechtkwam, was er dan ook niet meteen een duidelijk beroep of einddoel. En dat hoefde ook niet.
Haar jobcoach begon niet bij vacatures, maar bij Sofie zelf. Wat had ze jarenlang graag gedaan? Waar kreeg ze energie van? Welke talenten gebruikte ze als kapster die ook in een andere werkomgeving waardevol konden zijn? En vooral: wat wilde ze zelf bereiken?
Door te luisteren naar haar verhaal, werd stilaan duidelijk dat Sofie veel meer ervaring en vaardigheden had dan ze zelf nog zag.
Ze was sociaal en klantgericht. Ze kon goed luisteren, mensen op hun gemak stellen en voelde snel aan wat iemand nodig had. Ze was gewend om zelfstandig te werken, afspraken te beheren en met heel verschillende mensen om te gaan.
Eigenschappen die ze jarenlang als vanzelfsprekend had beschouwd, bleken net belangrijke sterktes te zijn.
“Mijn jobcoach benoemde dingen waarvan ik zelf niet meer zag dat ik er goed in was. Dat deed iets met mij. Stilaan begon ik weer te geloven dat ik ook ergens anders mijn plek kon vinden.”
Niet overnemen, wel vertrouwen geven
Dat vertrouwen kwam niet van de ene dag op de andere. Daarom keek haar jobcoach niet alleen naar wat moeilijk liep, maar ook heel bewust naar wat Sofie zelf kon opnemen.
Stap voor stap nam ze opnieuw initiatief. Haar jobcoach ondersteunde, stelde vragen en gaf richting, maar nam het proces niet van haar over.
Naarmate het vertrouwen groeide, werd het ook gemakkelijker om eerlijk te kijken naar de drempels. Welke jobs waren fysiek niet meer haalbaar? Waar voelde Sofie zich nog onzeker over? En wat had ze nodig om opnieuw tot haar recht te komen?
Zo ontstond er geen lijst van beperkingen, maar een steeds duidelijker beeld van de werkomgeving waarin Sofie wél kon groeien.
Een stage als eerste stap
De volgende stap was bewust laagdrempelig: een stage.
Niet meteen moeten bewijzen dat ze klaar was voor een volledig nieuwe carrière, maar opnieuw ervaren hoe het voelde om ergens mee te draaien, nieuwe taken te leren en deel uit te maken van een werkomgeving.
Die ervaring bleek een kantelpunt.
Tijdens haar stage merkte Sofie dat ze nog altijd veel te bieden had. Ze kreeg positieve feedback, leerde nieuwe vaardigheden en voelde haar zelfvertrouwen groeien.
“Ik had dat echt nodig. Niet iemand die tegen mij zei dat ik het wel zou kunnen, maar zelf opnieuw ervaren: hé, ik kán dit.”
Klaar om opnieuw te solliciteren
Na de stage was Sofie klaar voor een volgende stap. Samen met haar jobcoach ging ze aan de slag met solliciteren. Ze bekeken vacatures, bereidden gesprekken voor en oefenden hoe Sofie haar verhaal kon vertellen.
Niet vanuit wat ze had moeten achterlaten, maar vanuit wat ze meenam.
Haar jaren als kapster waren plots geen afgesloten hoofdstuk meer. De ervaring met klanten, haar luistervaardigheid, haar organisatietalent en haar warme manier van communiceren bleken net een sterke basis voor een nieuwe richting.
Daarna gingen Sofie en haar jobcoach elk weer hun weg.
Tot ze elkaar een tijd later opnieuw spraken.
Sofie had nieuws.
Ze had zelf een nieuwe job gevonden als onthaalmedewerker bij een organisatie waar ze zich helemaal op haar plaats voelt. Een job waarin ze haar sociale vaardigheden opnieuw dagelijks kan inzetten, zonder de fysieke belasting van vroeger.
En vooral: een job waarin ze opnieuw met vertrouwen staat.
“Ik dacht in het begin dat ik helemaal opnieuw moest beginnen. Nu zie ik dat anders. Ik heb mijn ervaring als kapster niet achtergelaten. Ik gebruik heel veel van wat ik toen geleerd heb nog elke dag. Alleen in een andere job.”
Voor haar jobcoach is net dát waar begeleiding om draait. Niet bepalen welke richting iemand uit moet, maar luisteren, mogelijkheden zichtbaar maken en voldoende vertrouwen geven zodat iemand uiteindelijk zelf weer verder kan.
Sofie vond niet alleen een nieuwe job.
Ze vond opnieuw vertrouwen in wat ze kan.
