Wie zoekt naar jongeren die zelf geen hulp meer vragen?
Jongeren die zich volledig terugtrekken uit de samenleving, dreigen tussen de mazen van het hulpverleningsnet te vallen. Job & Co zoekt hen actief op, maar de toekomst van die werking is onzeker.
Gent, oktober 2026 – Wat gebeurt er met jongeren die niet meer naar school gaan, niet werken,nauwelijks buitenkomen en elk contact met de buitenwereld verliezen? Wie merkt hen op? En vooral: wie gaat naar hen op zoek wanneer ze zelf geen hulp vragen? Voor jongeren die zich extreem sociaal isoleren, ook wel hikikomori genoemd, bestaat vandaag
geen vanzelfsprekende weg naar hulp. De bestaande hulpverlening vertrekt vaak vanuit een hulpvraag, een aanmelding of een jongere die zelf de stap naar ondersteuning zet. Maar precies die stap is voor deze jongeren vaak niet haalbaar.
Het gevolg is een pijnlijke blinde vlek: jongeren die hulp nodig hebben, maar die door niemand actief worden bereikt.
Wie neemt deze jongeren vast?
Al 3,5 jaar probeert Job & Co die leemte op te vullen. Het hikikomoriproject richt zich specifiek op jongeren en jongvolwassenen die zich verregaand uit het sociale leven hebben teruggetrokken. De medewerkers wachten niet tot jongeren zich aanmelden. Ze gaan zelf op zoek naar contact, zowel outreachend als online. Ze proberen voorzichtig vertrouwen op te bouwen, zonder druk uit te oefenen of onmiddellijk verandering te verwachten.
“We hebben een hulpverleningssysteem dat op heel wat manieren ondersteuning biedt. Maar wat met jongeren die niet meer in staat zijn om zelf de stap naar hulp te zetten?”, zegt Sofie van Job & Co. “Wie neemt hen vast? Wie blijft zoeken wanneer ze niet antwoorden? En wie houdt contact wanneer het maanden duurt voor er vertrouwen ontstaat? Dat is precies de leemte die wij proberen op te vullen.”
Jongeren zonder hulpvraag mogen geen jongeren zonder hulp worden
Extreme sociale isolatie ontstaat niet van vandaag op morgen. Jongeren trekken zich soms geleidelijk terug uit school, werk, vriendschappen en uiteindelijk ook uit de hulpverlening.
Daardoor verdwijnen ze uit het zicht van de systemen die hen normaal zouden moeten opmerken. Ook andere organisaties en hulpverleners herkennen de bezorgdheid over deze moeilijk bereikbare groep. In gesprekken met Job & Co geven ze aan dat ze zoeken naar manieren om deze jongeren te bereiken, maar daarbij botsen op beperkte middelen, expertise en mogelijkheden voor langdurige begeleiding.
De problematiek krijgt intussen ook binnen de geestelijke gezondheidszorg meer aandacht. Zo organiseerde de Vlaamse Vereniging voor Psychiatrie in september 2026 een specifieke workshop rond hikikomori met internationale experten.Maar aandacht voor het probleem betekent nog niet dat er ook een structurele aanpak bestaat om deze jongeren daadwerkelijk te bereiken.
“Het probleem is niet dat deze jongeren geen hulp willen. We weten vaak niet eens wat ze willen of nodig hebben, omdat niemand nog met hen in contact staat. Je kunt geen hulpvraag verwachten van iemand die de verbinding met de buitenwereld verloren heeft. Eerst moet iemand opnieuw die verbinding proberen te maken.”
3,5 jaar expertise dreigt verloren te gaan.
De voorbije 3,5 jaar ontwikkelde Job & Co een specifieke methodiek om contact te leggen met deze jongeren, hun vertrouwen te winnen en hen stap voor stap opnieuw met de buitenwereld te verbinden. Dat vraagt tijd, geduld en gespecialiseerde begeleiding. Soms begint het met een online bericht. Soms duurt het maanden voor een jongere bereid is tot een eerste gesprek. Kleine stappen kunnen daarbij een grote betekenis hebben. Maar net die opgebouwde werking staat vandaag onder druk. Ondanks langdurige inspanningen om structurele middelen en een duurzame verankering te vinden, is er voorlopig geen oplossing die de continuïteit van het project verzekert.
Als de werking stilvalt, dreigt niet alleen 3,5 jaar expertise verloren te gaan. Ook jongeren die eindelijk opnieuw een vertrouwenspersoon hebben gevonden, kunnen dat contact verliezen.
Wie neemt de verantwoordelijkheid als Job & Co wegvalt?
Voor Job & Co gaat dit over een fundamentele vraag: wie draagt zorg voor jongeren die nergens aankloppen? De organisatie wil vermijden dat deze groep opnieuw onzichtbaar wordt, precies omdat hun afwezigheid zo gemakkelijk onopgemerkt blijft.
“We maken ons niet alleen zorgen over het voortbestaan van ons project. We maken ons vooral zorgen over wat er met deze jongeren gebeurt als wij hen niet meer kunnen bereiken. Wie gaat hen dan zoeken? Wie blijft aankloppen? En wie zorgt ervoor dat ze niet opnieuw volledig uit beeld verdwijnen?”
Jongeren die niet om hulp vragen, mogen niet de jongeren zijn die we aan hun lot overlaten.
Job & Co pleit daarom voor een duurzame aanpak waarin ook jongeren zonder actieve hulpvraag een plaats krijgen en waarin het actief bereiken van sociaal geïsoleerde jongeren niet afhankelijk blijft van tijdelijke projecten.
Want jongeren die niet om hulp vragen, mogen niet de jongeren zijn die we aan hun lot overlaten.
Job & Co is beschikbaar voor interviews over hikikomori, extreme sociale isolatie, jongeren zonder hulpvraag en de blinde vlekken binnen het bestaande hulpverleningsaanbod. De organisatie kan toelichten hoe outreachende en online begeleiding deze moeilijk bereikbare doelgroep opnieuw in contact probeert te brengen met de samenleving.
Perscontact
Sofie De Paepe
0489 51 28 79
Sofie.depaepe@jobenco.be
Meer informatie:
Steun de werking:
https://gofund.me/6dcc866d1
